Geografowie swoją pracą badawczą i zawodową przyczyniają się do zbierania, przechowywania, odzyskiwania, przetwarzania i wizualizacji wszelkich możliwych danych o środowisku w różnych skalach przestrzennych i czasowych. Ten rodzaj działalności teoretycznej i praktycznej geografów znalazł swoje usankcjonowanie w rozwoju systemów informacji geograficznej w trzech ostatnich dekadach końca XX wieku. Wszechobecna informatyzacja życia codziennego spowodowała, że systemy te początkowo rozumiane jako pewne techniki, metody opracowywania danych o środowisku z biegiem czasu zostały wyodrębnione jako osobna gałąź badawcza w obrębie nauk geograficznych. Nowa dziedzina wiedzy została nazwana geoinformacją. Ten zupełnie nowatorski trend rozwoju nauk geograficznych narzuca w sposób naturalny zmianę postrzegania profilu absolwenta studiów geograficznych ukierunkowanego na zapotrzebowanie rynku pracy. Nie tylko w Polsce, ale na całym świecie odnotowuje się narastający deficyt kadr o wykształceniu zarówno geograficznym jak i informatycznym równocześnie. Brak odpowiednio wyszkolonych kadr w zakresie geoinformacji będzie stanowić istotną barierę w rozwoju gospodarczym kraju i dostosowywaniu się jej wszystkich mechanizmów do wymogów i struktur europejskich, począwszy od prawno-adminstracyjnych a skończywszy na kulturotwórczych poprzez wielką gamę mechanizmów funkcjonowania geoekosystemów. Myśl o zrównoważonym rozwoju przyszłych pokoleń Polski nakazuje już teraz uruchomić odpowiedni program studiów na kierunku geografii.